முள்ளிவாய்க்கால் கஞ்சி நாளில் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் தாய்மார்கள் எழுப்பும் கேள்வி — 1940களிலிருந்து தமிழ் தலைவர்கள் ஏன் தமிழ் இறைமையை வெளிப்படையாகப் பேசவில்லை?

வீடியோவை பார்க்க மேலுள்ள படத்தை கிளிக் செய்யவும் அல்லது கீழே உள்ள இணைப்பை பயன்படுத்தவும்.
https://www.youtube.com/watch?v=9Liku8tiSOY

To watch the video, click the image above or use the link below:
https://www.youtube.com/watch?v=9Liku8tiSOY

இன்று (May 16, 2026) வவுனியாவில் எங்கள் தொடர்ச்சியான போராட்டத்தின் 3371ஆவது நாளாகும். எங்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்ட பிள்ளைகளை கண்டுபிடிக்கவும், தமிழ் மக்களின் நீதி, கண்ணியம் மற்றும் அரசியல் உரிமைகளை மீட்டெடுக்கவும், A9 வீதியோர போராட்டக் கூடாரத்தில் இருந்து நாம் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்து வருகிறோம். குறிப்பாக ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் அமெரிக்கா உள்ளிட்ட சர்வதேச சமூகத்திடம், எங்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்ட உறவுகளுக்கான நீதியையும், தமிழ் மக்களின் தன்னாட்சி உரிமைக்கான ஆதரவையும் வழங்குமாறு மீண்டும் கோருகிறோம்.

இன்று நாம் முள்ளிவாய்க்கால் கஞ்சி நாளையும் நினைவுகூருகிறோம்.

போரின் இறுதிக்கட்டத்தில் முள்ளிவாய்க்காலில் சிக்குண்டிருந்த தமிழ் மக்கள் உணவின்றி தவித்தபோது, பசியால் வாடிய குழந்தைகள், முதியவர்கள் மற்றும் இடம்பெயர்ந்த மக்களுக்கு உயிர் காக்க கஞ்சி காய்ச்சிப் பகிர்ந்தனர். அந்தக் கஞ்சி எங்கள் மக்களின் துயரம், உயிர்ப்போர் மற்றும் தியாகத்தின் அடையாளமாக மாறியது.

இன்று நாம் அந்த முள்ளிவாய்க்கால் கஞ்சியை மீண்டும் காய்ச்சுவதன் மூலம் உயிரிழந்தவர்களையும் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களையும் நினைவுகூருவதோடு மட்டுமல்லாமல், எதிர்கால தமிழர்கள் தங்கள் வரலாற்று தாயகத்தில் கண்ணியத்துடனும் பாதுகாப்புடனும் வாழ வேண்டும் என்பதையும் நினைவூட்டுகிறோம்.

இந்த வேதனையான நாளில், 1940களிலிருந்து தமிழ் அரசியல் தலைமையிடம் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகிறோம்:

ஐரோப்பிய ஆக்கிரமிப்புக்கு முன்னரும், இலங்கை உருவாக்கப்பட்டதற்கு முன்னரும், தமிழர்கள் தங்கள் தாயகத்தில் தாங்களே ஆட்சி செய்த வரலாற்றை ஏன் உலகுக்கும் தமிழ் மக்களுக்கும் முழுமையாக எடுத்துரைக்கவில்லை?

எங்கள் மக்கள் பல தசாப்தங்களாக நில இழப்பு, இராணுவ ஆக்கிரமிப்பு, இடம்பெயர்வு, காணாமல் ஆக்கப்படுதல், மன உளைச்சல் மற்றும் அழிவுகளை எதிர்கொண்டுள்ளனர். இருந்தபோதிலும், தமிழ் அரசியல் தொடர்ந்து குறுகிய அரசியல் தீர்வுகளை மட்டுமே பேசிக்கொண்டே இருந்தது. ஆனால் தமிழ் தேசிய இனத்தின் வரலாற்று அடிப்படையும், தன்னாட்சி உரிமையும், இறைமையும் உலகிற்கு தெளிவாக எடுத்துச் செல்லப்படவில்லை.

நாங்கள் கேட்கிறோம்:

ஏன் தமிழர்கள் எப்போதும் குறைந்தபட்ச அரசியல் தீர்வுகளை ஏற்கத் தள்ளப்பட்டார்கள்?

ஏன் எங்கள் சொந்த வரலாறு எங்கள் மக்களுக்கு முழுமையாக கற்பிக்கப்படவில்லை?

ஏன் தமிழ் இறைமை மற்றும் தன்னாட்சி உரிமை சர்வதேச சமூகத்தின் முன் தெளிவாக வைக்கப்படவில்லை?

இந்தக் கேள்விகளை நாம் வெறுப்பால் அல்ல, பல தசாப்தங்களாக நீடித்த துயரத்தாலும் ஏமாற்றத்தாலும் கேட்கிறோம்.

தமிழ் மக்களின் வரலாற்று உண்மையையும் அரசியல் கண்ணியத்தையும் பாதுகாப்பது ஒவ்வொரு தலைமுறையின் கடமையாகும் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். எங்கள் போராட்டம் சாதாரண மக்களுக்கு எதிரானதல்ல; அது அடக்குமுறை, இராணுவ ஆக்கிரமிப்பு, அநீதி மற்றும் தமிழ் மக்களின் அரசியல் இருப்பை மறுக்கும் அமைப்புகளுக்கு எதிரானது.

இலங்கை அமைதி முயற்சிகளில் பங்கேற்ற சர்வதேச தரப்புகள், குறிப்பாக இலங்கை கண்காணிப்பு பணி (SLMM) மற்றும் “இணைத் தலைமை நாடுகள்” என அழைக்கப்பட்ட சர்வதேச நாடுகள், தமிழ் மக்களின் வரலாற்று மற்றும் அரசியல் அபிலாஷைகளை போதுமான முறையில் கருத்தில் கொள்ளத் தவறியமை குறித்து நாங்கள் ஆழ்ந்த ஏமாற்றத்தை வெளிப்படுத்துகிறோம்.

இன்று, சர்வதேச சட்டங்களின் அடிப்படையிலும், 1960ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் குடியேற்ற நீக்கக் கொள்கைகளின் அடிப்படையிலும், தமிழ் மக்களின் தன்னாட்சி மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என்று உலக நாடுகளிடம் மீண்டும் கோருகிறோம்.

எங்கள் பிள்ளைகள் இன்னும் காணவில்லை.
எங்கள் நிலங்கள் இன்னும் இராணுவ ஆக்கிரமிப்பில் உள்ளன.
எங்கள் துயரம் இன்னும் முடிவடையவில்லை.

ஆனால் எங்கள் போராட்டமும் நிற்காது.

வவுனியா A9 வீதிப் போராட்டக் கூடாரத்திலிருந்து, உண்மை, நீதி, கண்ணியம் மற்றும் தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமைகள் மீட்க்கப்படும் வரை எங்கள் குரல் தொடரும்.

காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் தாய்மார்கள்
வவுனியா போராட்டக் கூடாரம்
A9 வீதி
கோ.ராஜ்குமார்
தமிழர் தாயக காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் சங்கம்.